به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حجت الاسلام علیرضا پناهیان، در حضور دانشجومعلمان نخبه و فعال فرهنگی دانشگاه فرهنگیان در سراسر کشور حاضر در اردوی حیات طیبه 3 که در پردیس شهید بهشتی مشهد برگزار می شود، به بیان اهمیت تربیت دینی در نظام تعلیم و تربیت پرداخت.
وی خاطر نشان کرد: فرقی بین تربیت دینی و غیر دینی نیست. ما نمی توانیم این دو را از هم تفکیک کنیم. دین وقتی انسان را تربیت می کند در همه وجوه تربیت می کند. هم استعداد انسان را در تحصیل علم و خلاقیت شکوفا می کند و هم مهارت های انسان برای امور معیشت و سلامت جسمی را دربر می گیرد. اگر نگاهمان به دین درست باشد، آن را محدود به عبادت و رابطه عاطفی با خدا و اولیاء خدا و یا آخرت و امر اعتقادی نمی کنیم. تربیت دینی تفاوتی با تربیت مطلق ندارد. منتها باید نگاه دین را به تربیت مورد بررسی قرار دهیم و نه تربیت در بعد دینی.
وی با بیان نمود: ضعیف ترین بخش جامعه ما بخش تعلیم و تربیت است. با توجه به استعداد ها و زمینه های دینی و فرهنگی که داریم وضعیت فرهنگی معیشتی و سیاسی ما مطلوب نیست و ما باید در این 37 سال بزرگترین تحول را در نظام تعلیم و تربیت ایجاد می کردیم.
وی در ادامه اظهار داشت: اصلاح معیشت و سیاست و رشد معنوی در همه ابعاد بدون اصلاح نظام تعلیم و تربیت کاری نابخردانه و نشدنی است.
وضع کشور از نظر ارزیابی های تربیتی درست نیست. آثار سوء نظریه ها و روش های تربیتی در دهه های بعد مشخص خواهد شد. مهمترین ضرر آن سوختن استعداد ها، خلاقیت و از دست دادن نیروهای قوی است.
تربیت دینی در ابتدا به تربیت شخصیت انسان فکر می کند و نه به تربیت معنوی و اعتقادی. مشکل ما تقویت ایمانی و اعتقادی نیست. دین با شخصیت انسان ها مستحکم می شود.
حجت الاسلام پناهیان در ادامه گفت: تفاوت کلیدی انسان با حیوان و فرشته در این است که انسان در ساحت امیالش، دو ساحتی و چند ساحتی است. اما فرشته و حیوان در ساحت امیالش یک ساحتی است. حقیقت مرکزی انسان این است که او دارای تمایلات متنوع بلکه متضاد و متعارض است. دلیل وجود تمایلات مختلف در انسان، نرسیدن به همه آن هاست. پس هدف اول تربیت مدیریت تمایلات است. اگر آموزش و پرورش به جای آیات و احادیث، کنترل تمایلات را آموزش دهد، تربیت دینی انجام داده است. ریشه آمار بالای طلاق در آموزش و پرورش است. ایشان نیز گفتند: آموزش و پرورش به ابعاد کلیدی شخصیت انسان بی توجه است.
این استاد حوزه و دانشگاه خطاب به دانشجومعلمان گفت: شما دانشجویان در شرایط دشواری وارد فضای تعلیم و تربیت کشور می شوید، به این دلیل که با توجه به استعداد ها و زمینه های فرهنگی و دینی که ما در ایران داریم، وضعیت فرهنگی، معیشتی و سیاسی جامعه باید بهتر از این باشد، ما باید در این سال ها بزرگترین تحول را در نظام تعلیم و تربیت ایجاد می کردیم.
حجت الاسلام والمسلمین پناهیان خاطرنشان کرد: رشد معنوی بدون اصلاح در نظام تعلیم و تربیت کاری عبث است. اگر کسی بخواهد بدون اصلاح و تغییر و تحول در آموزش و پرورش در جاهای دیگر تحول ایجاد کند، این کار شدنی اما نابخردانه است.
این استاد حوزه و دانشگاه تاکید کرد: البته تربیت نباید تنها در بعد دینی باشد بلکه باید یک نطریه جامع باشد لذا کار ما در ارائه نگاه دین به تربیت بسیار سخت است.
وی در ادامه بیان کرد: بیشترین ضرری که ما از شیوه تربیتی غلط می بینیم، سوختن استعداد، کم شدن خلاقیت و از دست دادن نیرو های انسانی بسیار قوی و ارزشمند است.
حجت الاسلام و المسلمین پناهیان در ادامه با اشاره به نظام آموزش و پرورش کشور ژاپن که چهار سال اول به دانش آموزان خود نمره نمی دهد و به فکر تربیت شخصیت دانش آموزان است، گفت: نظام آموزش و پرورش نباید صرفا حافظه محور باشد، بلکه باید توجه جدی و بیشتری به تربیت شخصیت دانش آموزان داشته باشد.
این استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: همین مسائل باعث شده است که من از نظام دانشگاه در ایران نارحت باشم، و الان نزدیک به 10 سال است در دانشگاه ها تدریس نمی کنم.
وی در ادامه افزود: اینگونه نیست که خداوند علم را محدود کرده باشد و فقط مسلمانان آن را بدانند. خاصیت دین ما کامل تر بیان کردن و دقیق تر پرداختن به حکمت ها است. در یک جامعه بی دین به سختی می شود حکمت را اجرا کرد.
این استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: اولین نکته ای که در نظریه تعلیم و تربیت یا تربیت دینی می شود مطرح کرد این است که یک نظریه صحیح باید یک نظام تربیتی منسجم به ما دهد.
حجت الاسلام و المسلمین پناهیان در ادامه بیان کرد: معقتد هستم که ما باید به صورت سیستماتیک با تربیت برخورد کنیم. نظم عمل خوبی است اما با نظام فرق های زیادی دارد.
حجت الاسلام والمسلمین پناهیان خاطرنشان کرد: با توجه به اکثر نظریه های تربیتی در آن ها سیستماتیک بودن را نمی بینیم. حتی در بند های آموزش و پرورش حدود سی هدف مطلوب عنوان شده که باید به آن ها رسید ولی اینبه معنای سیستم نیست.
وی در بخش دیگری از سخنان خود پیرامون تربیت دینی تاکید کرد: تربیت دینی در ابتدا به شخصیت انسان می پردازد و نه به تربیت معنوی و اعتقادی. مشکل ما تقویت ایمانی و اعتقادی نیست. دین با شخصیت انسان ها مستحکم می شود.
حجت الاسلام والمسلمین پناهیان در ادامه گفت: تفاوت کلیدی انسان با حیوان و فرشته در این است که انسان در ساحت امیالش، دو ساحتی و چند ساحتی است. اما فرشته و حیوان در ساحت امیال خود یک ساحتی اند. حقیقت مرکزی انسان این است که او دارای تمایلات متنوع بلکه متضاد و متعارض است. دلیل وجود تمایلات مختلف در انسان، نرسیدن به همه آن هاست. پس هدف اول تربیت مدیریت تمایلات است.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: اگر به جای آیات و احادیث، کنترل خواسته ها را آموزش دهیم، تربیت دینی انجام شده است.
وی در پایان بر ضرورت توجه جدی به ابعاد کلیدی شخصیت انسان در آموزش و پرورش تاکید کرد.
